Silk

Silk بازی‌ای است که وقتی امروزه آن را برای اولین بار اجرا می‌کنی، احساس می‌کنی که یک سند تاریخی از کارگاه یک سازنده فراموش‌شده را مشاهده می‌کنی. یک بازی استراتژی نوبتی با عناصر RPG برای DOS از سال ۱۹۹۳، منتشر شده توسط تیمی کوچک که عملاً هیچ‌کس برایش اهمیت نمی‌دهد.

تو روی نقشه‌ای پوشیده از شش‌ضلعی‌ها بازی می‌کنی، گروه‌های واحدها را فرماندهی می‌کنی و سعی می‌کنی اهدافت را تکمیل کنی — معمولاً عملیات نظامی یا جمع‌آوری منابع. بازی تاکتیک‌های شبیه به Heroes of Might and Magic اولیه را با عناصر RPG ساده ترکیب می‌کند: واحدها تجربه کسب می‌کنند، می‌توانند توانایی‌ها را انتخاب کنند، آمارهای متنوع دارند. همه چیز تلاشی برای رفتن در آن جهت به نظر می‌رسد، اما بدون مهارت کافی برای تحقق آن.

بازی کردن مسئله برداشتن فرمول و دریافت آن بدون هیچ سورپرایزی است. واحدها را حرکت می‌دهی، با دشمنان تبادل آتش می‌کنی، منتظر می‌مانی تا نوبت آنها تمام شود و آنها شلیک می‌کنند. گرافیک‌ها نقطه‌هایی بر روی صحنه سیاه هستند، صدا بیشتر شبیه عذرخواهی است. کنترل‌ها نه شهودی هستند و نه لذت‌بخش — بیشتر وقتت را با کشمکش با رابط کاربری می‌گذرانی تا اینکه واقعاً بازی کنی. هیچ چیزی اینجا نیست که بتواند تو را متقاعد کند که آن را از فروشگاهی بخری یا بعد از پنج سال به یادت بیفتد.

Silk یکی از آن عنوان‌هایی است که در دوران اولیه DOS سر درآورد، دارای بلندپروازی بود و سپس ناپدید شد. هرگز به سطحی نرسید که آن را یک کلاسیک کند. برای ناشرین تجاری به اندازه‌ای خوب نبود که فشار دهند، و بدقدر هم نبود که افسانه‌ای وحشتناک شود.

امروز آن را در DOSBox در مرورگر بیشتر از سر وظیفه تاریخی تا کنجکاوی اجرا می‌کنم. اگر عشق عمیقی به استراتژی‌های نوبتی اولیه داری و کنجکاو‌ی که ۱۹۹۳ چگونه بود درحالی‌که همه نگاه Civilization و Heroes می‌کردند، Silk داستان توسعه‌ای مثل گرافیت را روایت می‌کند — تلاشی صادقانه بدون درخشش.