Ivan Iron Man Stewarts Super Off Road

یک بازی آركيد در شب میان هفته، چهار بازیکن در حال کوبیدن جوی‌استیك ها — اینطوری بود که من برای اولین بار Super Off Road را تجربه کردم. بعد یک فلاپی دیسک برای PC آمد، و متوجه شدم که می‌تونی این بازی رو تنهایی در ساعت دو شب بازی کنی و باز هم کاملاً منطقی می‌مونه.

Ivan Stewart's Super Off Road یک بازی مسابقات آركيد از شركت Leland Corporation از سال 1990 است، اصلاً برای كابینت طراحی شده، بعدتر به MS-DOS و سایر پلتفرم‌ها پورت شد. تو با باگی‌های کوچیک آفرود روی مسیرهای غبارآلود مسابقه می‌دی که از بالا دیده می‌شوند — دید از بالا به پایین، پیچ پس پیچ، رقبا دائماً در حال نزدیک شدن به تو. بدون داستان، بدون ماموریتی برای نجات جهان. فقط مسیر، پدال، و نیترو.

کنترل‌ها به قدری ساده‌اند که تقریباً ابتدایی به نظر می‌رسند — تا اینکه متوجه می‌شوی که زمان‌بندی چقدر مهم است با هر فشار بر گاز و درست انتخاب زمان برای نیترو. در هر مسابقه، بوست‌های نیترو پراکنده شده روی مسیر را جمع می‌کنی، و بعد از پایان مسابقه پول می‌گیری که آن رو برای ارتقای ماشین سرمایه‌گذاری می‌کنی. شتاب، نیترو، چسبندگی — یک حلقه پاداش کلاسیک که در سال 1990 در PC تضمین شده نبود. این چیزی بود که آن را بیش از یک بازی مسابقات کوچک می‌کرد.

آنچه بازی ارائه داد، آن احساس عالی از شروع آسان و تسلط دشوار بود. چند مسابقه اول سریع می‌گذرند، بعد رقبای هوش مصنوعی شروع می‌کنند به هل دادن تو به دیوار و دیگر باخت‌ها رو سریع‌تر نمی‌گیری. دو بازیکن روی یک صفحه‌کلید تنگ بود اما کار می‌کرد. البته، امروزه گرافیک‌ها شبیه کسی است که مسیر را با یک نشانگر روی کاغذ کشیده باشد و بازخوردهای بصری حداقلی هستند — اما مدل رانندگی هنوز آن جرقه را دارد که بسیاری از بازی‌های مسابقات "واقع‌گرایانه" بعدی فاقد آن بودند.

امروز Super Off Road برای کسانی که بازی‌هایی را بدون آموزش‌ها قدر می‌دهند، بدون راهنمای شصت صفحه‌ای، و بدون نیاز به یک بعدازظهر برای درک اصول اساسی، بهترین است. آن را روشن کن، رانندگی کن، ببازی، ارتقا بده، دوباره رانندگی کن. آن را در مرورگرت خود در بیست ثانیه روشن کن و حلقه بازی قبل از اینکه بپرسی آیا منطقی است، تو را می‌گیرد. منطقی است.