Dino - Lost in Bedrock

خب، بگذارید رک باشیم: این بازی فوق‌العاده‌ای نیست، حتی بازی خیلی خوبی هم نیست و فقط برای مدت کوتاهی سرگرم‌کننده است. با این حال یکی از معدود بازی‌های ساخته‌شده برای داس است که بر اساس Flintstones — آن خانواده مدرن عصر حجر — ساخته شده است.

Hi-Tech Expressions معمولاً پلتفرمرهای اسکرولی نسبتاً ساده‌ای می‌ساخت. اما این بازی حتی از آن هم پایین‌تر است. تا سال ۱۹۹۱ گرافیک و صدا خیلی جلوتر از چیزی بود که این بازی ارائه می‌دهد، پس به‌راحتی می‌شود گفت همان موقع عرضه در ۱۹۹۱ هم قدیمی به حساب می‌آمد. ۱۶ رنگ دارد و صداهایش هم بسیار ابتدایی‌اند. از جوی‌استیک پشتیبانی می‌کند، هرچند صفحه‌کلید راحت‌تر است. تصویر بریده‌بریده به نظر می‌رسد و فکر نمی‌کنم تقصیر شبیه‌ساز باشد — انگار واقعاً همین‌قدر بد است. روی هم رفته، حتی اگر نیم دهه زودتر هم بیرون آمده بود، به‌زحمت بازی‌ای بالاتر از متوسط می‌شد.

غیر از جنبه‌های فنی ضعیف، خود بازی هم چیز زیادی برای عرضه ندارد. قبل از اینکه ناامیدتان کند، مدت کوتاهی سرگرم‌کننده است. باید بپرید و از روی یا زیر موانع رد شوید تا از سنگ‌ها (سنگ‌های واقعی — اسم بازی که بی‌دلیل نیست!) و حیواناتی که سعی می‌کنند قبل از پیدا کردن Dino گیرتان بیندازند، جاخالی بدهید.

می‌توانید در نقش Fred یا Barney بازی کنید، اما این هیچ تأثیری روی خود بازی ندارد — یا حتی می‌توانید حالت دو نفره (پشت یک کامپیوتر) را انتخاب کنید که هر بازیکن یکی از شخصیت‌ها را کنترل می‌کند. حتی این هم بازی را بهتر نمی‌کند. سازندگان سعی کرده‌اند روح کارتون Bedrock را بگیرند و چند حیوان ماقبل تاریخ (مثل آن موجودات ترکیبی بامزه) اضافه کرده‌اند، اما در این هم شکست خورده‌اند.

پس اگر طرفدار پروپاقرص Flintstones نیستید و نمی‌خواهید آن را به کلکسیونتان اضافه کنید — یا اگر آن را چالشی نمی‌بینید که باید تمامش کنید تا بگویید بازی‌ای نیست که نتوانید شکستش دهید — دلیل چندانی برای دانلود این یکی وجود ندارد. تنها دلیلی که به آن ۲ دادم و نه ۱، این است که آشغال به تمام معنا نیست و بازی‌های بدتری هم دیده‌ام (هرچند نه خیلی زیاد).