Terminator 2 - Judgment Day

Simula ng 1991. Ang sinehan, puno ang bahay, si Arnold sumasagot sa screen. Iyon ay kahanga-hanga noon. At saanman sa likod ng eksena, ang magiging kilalang licensed video game ay inihanda — sa pinakamahusay na kaso isang mediocre na produkto, sa pinakamasama isang rush job na may blockbuster na pangalan.

Terminator 2: Judgment Day ng LJN ay isang action game para sa PC mula 1991 na ilalagay ka sa sapatos ng T-800. Ang misyon ay malinaw: protektahan ang John Connor mula sa T-1000, magtrabaho sa pamamagitan ng isang serye ng mga level, at manatiling buhay. Ang source material ay malakas, ang premise ay pangunahing. Ngunit ang maging tapat na adaptation ng pelikula at ang maging mahusay na laro ay dalawang magkaibang bagay — at dito ay hindi sila pantay.

Ang gameplay ay direktang aksyon na may navigation sa level, pagbaril, at pag-iwas sa mga kaaway. Ang mga kontrol ay tumutugon sa paraan na karaniwang ginagawa ng mga laro sa panahon na iyon — may tiyak na bigat at pang-araw-araw na pagsisikap na gumawa ng eksaktong gusto mo. Ang mga kaaway ay umaatake sa mga pattern na mabilis mong makikita, at ang dificultad ay hindi isang maingat na-calibrate na hamon kundi resulta ng pag-uulit. Walang bagay na magulat sa iyo pagkatapos ng ilang minuto.

Sa graphics, ang laro ay sumusunod sa 1991 PC standard — sprite na mga karakter, limitadong kulay na palette, mga backdrop na nagsisilbi sa kanilang layunin at nada pa. Ang tunog mula sa SoundBlaster ay isang magandang bonus noon; ngayon ay nakikinig ka na may nostalgia na ngiti. Kung ano ang hindi kayang gawin ng laro noon o ngayon: kunin ang tensyon at dinamismo ng source material sa playable na anyo. Nawawalan ito ng punsya. Ang pelikula ay humihit sa iyo sa lalamunan; ang laro ay nagbibigay-daan sa iyo na maglakbay nang libre sa pagitan ng sprites.

Ang LJN ay may reputasyon noon bilang isang gumawa ng licensed na mga laro, at ito ay hindi eksakto stellar, at ang Terminator 2 ay hindi gumawa ng marami upang mapabuti ito. Ito ay isang dokumento ng panahon nito — ang mga movie game noon ay mabilis na ginawa at ibinenta sa box art, hindi sa nilalaman. Ang mga umugali nito noon ay naaalala ang mas maraming pakiramdam sa pagkakaroon ng isang piraso ng tag-init sa sinehan sa bahay, sa halip na ang laro mismo ay hindi malilimutan.

Ngayon inirerekomenda ko ito pangunahin sa mga hardcore collector ng licensed action game mula sa huli ng eighties at maagang nineties, o sa mga nais makita kung ano ang hitsura ng mega-hit adaptation sa mga kamay ng isang studio na may limitadong panahon at posibleng badyet din. Maaari mong ilunsad ito sa iyong browser sa loob ng limang minuto at alamin sa iba pang limang minuto kung ito ay eksakto ang antas ng retro nostalgia na hinahanap mo. Ito ay malamang na mabuti para sa hapon — at iyon ay isang lubhang tapat na pagsusuri.