Hindi ka makakausap sa Dragon, ang mga naglalahong sanddata ay hindi nagbabago ng anuman, at dito eksakto nakatagpo ang Adventure's genius simplicity. Ang 1980 Atari 2600 game na ito ay walang dialogue, walang menus, walang paliwanag. Nandito ka lang — isang tuldok na gumagalaw sa screen — at kailangan mong maabot ang castle, talunin ang dragon, at kunin ang golden key.
Ito ay computer adventure sa pinakamadalisimpleng anyo nito — hindi text adventure na dapat basahin, kundi graphical logic puzzle. Dalawang-screen na rooms na puno ng single-color chambers na naghihintay ng golden sword, key, magic bridge. Kukunin mo lahat, dadalhin mo ito sa pagitan ng rooms, at hahanapin kung saan ito dapat. Ang dragon ay nagsisimula sa ibang lugar sa bawat laro, kaya ang simpleng diskarte na "kunin ang sword at takyan ang dragon" gumagana limang beses, pagkatapos ay hindi na.
Paglalaro ay murang-mura sa tamang paraan. Ang controls ay prangka — paggalaw, pag-pickup ng bagay — ngunit mabagal. Ang iyong character ay unti-unting tumalon sa matigas na hangin mula sa isang room tungo sa iba. Hindi ito tungkol sa adrenaline, ito ay tungkol sa pagsisikap sa lohika, pag-alala kung saan mo nakita ang ano. Ito ay tumatagal, ngunit mayroon itong ganda — tulad ng paglutas ng parlor riddle na kailangan mong gawin mo mismo.
Adventure ay literal na unang adventure sa isang console at nag-spawn ng dosenang clones at mga pagsubok. Karapat-dapat ito sa first-position rights. Kung wala ito, walang Zelda, walang dungeons, walang "kunin ang item para umunlad." Ito ang binhi. Na ito ay isinulat nang walang diacritics ay patunay lamang ng edad nito — sa '80s, ang typewritten text ay ganito lang ang dating.
Ngayon mo itong nilalaro sa iyong browser at biglang nakikita mo kung bakit ang mas matandang mga bata noon ay umulit nito nang walang tigil. Ito ay hindi spektakular, ngunit sa alalay na iyon, sa logic hideaway na iyon — may simpleng may nariyan. Isang bagay na nagpapakita kung paano nagsimula ang lahat.
old
