Galaga 94

Galaga از سال ۱۹۹۴ یک پروژه طرفداران است که همه درباره آن صحبت می‌کنند اما هیچ‌کس نمی‌داند واقعاً چه کسی آن را ساخته است. یک نسخه PC از بازی کلاسیک آركید Namco که سعی می‌کند به اصل بازی وفادار بماند، اما می‌توان احساس کرد بودجه‌ای که سازنده در دست داشت چقدر محدود بوده است.

گیم‌پلی اصلی دقیقاً همانطوری باقی‌مانده است که چهل سال پیش بود: شما در پایین با یک توپ لیزری ایستاده‌اید و به سمت بالا به امواج بیگانگان شلیک می‌کنید که از یک طرف به طرف دیگر حرکت می‌کنند و به سمت شما پیش می‌روند. هیچ محتوای تازه‌ای اینجا نیست — بیشتر یک میدان تمرین است که DNA بازی اصلی Galaga را می‌گیرد و آن را روی PC آزمایش می‌کند. گرافیک‌ها ساده و مکعبی هستند، رنگ‌ها سعی می‌کنند رترو باشند اما بیشتر به سمت «ارزان» تا «اصل» می‌روند.

کنترل‌ها به‌طور مستقیم کار می‌کنند: فلش‌های جهت برای حرکت، SPACE برای شلیک، همین است. بازی به‌تدریج سخت‌تر می‌شود — چند سطح اول بسیار آسان است، سپس سرعت افزایش می‌یابد و خطری که به‌طور فزاینده‌ای بیشتر مثل فشار رایانه به نظر می‌رسد تا یک بازی واقعی. اما این دقیقاً همان چیزی است که Galaga است — بدون آن امواج دشمن، بدون حرکات غیرقابل‌پیش‌بینی آنها، فقط یک تیراندازی خواهد بود. اینجا یک نبرد علیه زمان است که شتاب می‌گیرد و بی‌رحمانه است.

در دهه نود، زمانی که بازی‌ها به دنبال 3D، Quake و Doom بودند، یک طرفدار شجاعت داشت که به چیزی صرفاً دوبعدی و قدیمی‌شناسی بازگردد. احترام برای این‌کار، حتی اگر نتیجه احتمالاً دنیا را متزلزل نخواهد کرد. Galaga 94 یک پیشرفت اساسی نیست، اما شکست هم نیست — این یک بیانیه متواضعانه از عشق به قالبی است که به‌سادگی کار می‌کند.

امروز چه کسی این را بازی خواهد کرد؟ طرفدار بازی‌های کلاسیک آركید که می‌خواهد تجربه کند Galaga اصلی روی PC چگونه احساس می‌دهد بدون ویژگی‌های غیرضروری. بازی درباره گرافیک نیست — درباره این است که زمانی که مکانیک ساده برای چهل سال کار می‌کند، در یک جعبه DOS هم کار خواهد کرد. اینجا هیچ چیز تازه‌ای نیست، هیچ چیزی که دنیای شما را تغییر دهد. فقط Galaga خالص، همانطوری که می‌شناختید، در DOSBox، زمانی که احساس می‌کنید یادش می‌افتید.