Destruction Derby

Destruction Derby که توسط Reflections ساخته و در سال ۱۹۹۵ توسط Psygnosis منتشر شد، رؤیای مسابقات تخریب خودرو را با مدل تصادفی مبتنی بر فیزیک زنده کرد که در آن زمان به‌راستی تازه به نظر می‌رسید. این بازی به‌جای پاداش دادن به خطوط مسابقه تمیز، فعالانه به آشوب دامن می‌زد: شما نه‌فقط برای پایان رساندن مسابقه، بلکه برای داغان کردن خودروهای رقیب امتیاز می‌گرفتید و میدان کاسه‌ای‌شکل Destruction Derby صرفاً برای کشتار «آخرین خودروی سرپا» وجود داشت.

ستاره اصلی نمایش سیستم آسیب بود. خودروها با خوردن ضربه به‌طور محسوس تغییر شکل می‌دادند، بدنه‌ها مچاله می‌شدند، عملکرد افت می‌کرد و یک ضربه T-شکل حساب‌شده به پهلوی حریف می‌توانست او را کاملاً از مسابقه بیرون کند. در کنار میدان تخریب محض، پیست‌های بیضی و مدارهای پیچیده‌تری هم بودند که در آن‌ها باید بین موقعیت‌یابی و تهاجم تعادل برقرار می‌کردید، چون خودروی خودتان هم فقط تا حدی می‌توانست آسیب تحمل کند پیش از آنکه از کار بیفتد. این یکی از نخستین بازی‌های مسابقه‌ای بود که تصادف‌ها را به‌جای جریمه به هدف بازی تبدیل کرد.

این بازی که در اصل ویترینی برای PlayStation بود، نسخه DOS/PC همان هیجان را به رایانه‌های خانگی آورد. با معیارهای امروزی کنترل خودروها لق است و تعداد پیست‌ها کم، اما رضایت حاصل از یک تصادف زنجیره‌ای به‌کمال‌اجراشده هنوز جواب می‌دهد. این بازی سرآغاز یک مجموعه شد و جایگاه Reflections را به‌عنوان استودیویی که باید زیر نظر داشت تثبیت کرد؛ استودیویی که بعدها به خاطر Driver مشهور شد. به‌عنوان برشی از تفریح تخریب‌گرانه اواسط دهه ۹۰، همچنان بازی‌ای است که به‌آسانی می‌توان برداشت و از آن لذت برد.