این Celeste نیست که جهان می‌شناسد. این یک fan hack از Super Mario Bros. اصلی برای NES است که دختر آبی نمادین را برداشته و مستقیم به دنیای Mario پرتاب کرده است. نتیجه؟ ترکیبی تند از نوستالژی و جسارت واقعی – یک hack که جرئت نمی‌کند صرفاً تقلید باشد، بلکه می‌خواهد ملودی خود را بازی کند.

من Super Mario Bros. اصلی را با Celeste روی صفحه بازی می‌کنم. به جای اینکه Mario کلاسیک از میان قلعه بپرد و سکه‌های دنیای دهه هشتاد را جمع‌آوری کند، فقط یک نفر با لباس‌های آبی روی صفحه است. همان سطح‌ها، همان دشمنان، فیزیک یکسان – هیچ چیز اساسی تغییر نکرده است. این hack واقعاً صرفاً یک کار زیبایی‌شناختی است که یک بازی شناخته‌شده را می‌گیرد و رنگ تازه‌ای بر آن می‌زند. در نظر، بی‌ضرر به نظر می‌رسد، تقریباً تنبل.

اما دقیقاً در اینجا است که شرافت عجیب این چیز نهفته است. هیچ تلاشی برای «بهبود» کاذب‌خلاقانه وجود ندارد – اضافه کردن سطح‌های جدید، تغییر مکانیک‌های بازی، یا پیچیدگی‌های بی‌دلیل. این hack به اصل احترام می‌گذارد، بیهوده شکایت نمی‌کند. به سادگی این بهموث کهنه را می‌گیرد و می‌گوید: نگاه کن، اگر یک نفر متفاوت اینجا باشد چه می‌شود؟ بنابراین تو همان پرش‌ها را انجام می‌دهی، اما سر متفاوتی زیر تو است. فیزیک قدیم است، سطح‌ها یکسان هستند – هیچ چیز واقعاً سخت‌تر یا آسان‌تر نمی‌شود.

همچنین این است که چرا کار می‌کند. یک انقلاب نیست، یک عجیب‌ترین نیست. این یک ژست طرفدار است – یک ژست فروتن نسبت به humus فرهنگ. Celeste تنها بعداً به یک پدیده تبدیل شد، بنابراین تضاد بین ریشه‌ها و معاصری به خصوص خام است. این hack به عنوان پاسخی به یک سبک بازی معین عمل نمی‌کند، بلکه به عنوان یادداشتی درباره گذر زمان است.

امروزه، وقتی هر زمان می‌توانی به هردو Celeste اصلی و modern دسترسی داشته باشی، این تقریباً یک چیز بی‌فایده است. اما دقیقاً به همین دلیل ارزش دیدن دارد. یک بازی نیست – این یادداشتی در حاشیه است، نوشته‌شده بین خطوط توسط یک نفر. و یادداشت‌های حاشیه‌ای غالباً جالب‌تر از خود متن هستند.