Scavengers of the Mutant World

Kapag sinusubukan mong i-run ang Scavengers of the Mutant World sa iyong computer, naghihintay sa iyo ng isang raw experience na malamang hindi mapapalusog sa top lists ng sinuman ngayon. Ito ay isang text-graphic adventure mula 1988, inilabas sa mundo ng isang minor outfit para sa PC at DOS. Ang titulo ay nangangako ng mutants at post-apocalypse, pero ang realidad ay mas modestong ambisyon.

Gumaganap ka bilang isang explorer sa isang degraded building na puno ng mutant creatures at treasures na ipon. Ang laro ay nilalaro mula sa top-down perspective, gumagalaw ka sa grid squares sa buong procedurally generated map at nagsisipag-collect ng items sa daan. Ang goal ay straightforward: bumaba sa pamamagitan ng floors, iwasan o talunin ang enemies gamit ang, naisip ko, mahirap AI, kumuha ng maraming gems hangga't kaya. Sa background, ang mga crows at synthesizers ay tumutugtog ng unsettling sounds, kaya't hindi naman complete mockery ng post-apocalypse ang atmosphere.

Ang controls ay archaic — arrow keys para sa movement, actions na mapped sa unclear keyboard combinations. Ang graphics, tiningnan sa lente ng panahon, ay hindi naman eksaktong eyesore, pero ibinigay ang era ay acceptable — lang ay kaunting banal blocky representation ng spaces. Kailangan mong subaybayan ang iyong health sa isipan, dahil minimal ang animations at feedback. Ang laruin nito ay mas maraming endurance test kaysa kasiyahan — minsan ito ay nagdudulot ng sorpresa sa iyo gamit ang easy health pickups, tulad noong bigla ang isang room ay napuno ng lahat ng kailangan mo.

Ang laro ay isang uri ng eksperimento sa paglarong unknown, kung saan ang mga creators ay tila hindi makapagdesisyon kung gusto nila ng roguelike, adventure, o puzzle game. Ang resulta ay isang mess na may charm ng isang shapeless journal entry mula sa araw na ang budget-strapped creators ay nagdesisyon na tukuyin ang kanilang sariling laro.

Ngayon ay laruin mo ito sa isang browser mostly out of curiosity — para siguruhin na ang iyong mga nauna talaga ay may kasiyahan sa ganitong bagay. Ito ay hindi isang disaster, pero hindi rin ito entertainment. Ito ay isang bagay na dapat mo nang malaruan minsan sa nineties sa isang bulky monitor habang binibigyan ito ng sampung porsyento ng iyong atensyon.