The Farmer's Daughter

زمانی که بازی‌های بزرگ مثل Monkey Island و Day of the Tentacle بر سر هر زبانی بود، The Farmer's Daughter در سایه‌های تاریکی کوچک‌تری نفس می‌کشید. اما این همان چیزی است که آن را جالب می‌کند — یک ماجراجویی نقطه‌و‌کلیک که کسی نمی‌شناخت، کسی درباره‌اش صحبت نمی‌کرد، و دقیقاً به همین دلیل از آن لذت بردن می‌تواند احساس کشف یک گنج مخفی باشد.

ماهیت بازی ساده و دهاتی است. تو در دهکده‌ای کوچک زندگی می‌کنی، میان انبارها و خانه‌های روستایی حرکت می‌کنی. هنگام توسعه، سازندگان سعی کردند احساسی از واقعیت روزمره را بیاورند — این جور بازی‌ها اغلب تلاش می‌کنند تا غروب‌های درازمدت و مسائل معمولی را به داستانی تبدیل کنند. شخصیت‌های اطراف همان مردم و زنان روستایی هستند که با مشکلات خود سر و کار دارند. هیچ شاه‌زاده مسموم یا اژدهای خرطومی وجود ندارد.

مکانیک‌های بازی کلاسیک نقطه‌و‌کلیک هستند — جستجوی اشیاء، ترکیب آنها، حل معما‌های منطقی که گاه ساده و گاه عجیب هستند. انجام کارها آهسته است و بدون شتاب. این یک بازی برای کسی نیست که خواب‌آلود نباشد؛ اگر می‌خواهی حرکت سریع و اکشن ببینی، اینجا جای تو نیست. اما اگر بخواهی یکی دو ساعت را به کاوش و تفکر بپردازی، بازی تعریف‌ها و شخصیت‌های کوچک را به‌تدریج نشان می‌دهد.

بازی‌های نقطه‌و‌کلیک در ابتدای سال‌های 2000 تقریباً مردند. LucasArts دیگر نمی‌ساخت، و بقیه استودیوها به سراغ بازی‌های دیگر رفتند. The Farmer's Daughter در این فاصله شنا می‌کرد — کوچک، بی‌پولی، بدون موسیقار معروف یا بازیگر صدای درجه اول. دقیقاً به همین دلیل تا امروز چنین احساس داخل‌ی و ناپلیده دارد. این بازی نمی‌دانست که باید «بزرگ» باشد، پس فقط تصمیم گرفت خودش باشد.

امروزه، کسی که ماجراجویی‌های قدیمی را دوست دارد اما برای کاروسل‌های شهری و رمان‌های نویسی درام معاصر در تنگنا است، می‌تواند The Farmer's Daughter را آزمایش کند. این چندان مشهور نیست تا کسی درباره‌اش تعصب داشته باشد. و این خود یک امتیاز است.