وقتی در سال 1992 برای اولین بار Dark Seed را اجرا کردم، مانیتورم یک لحظه فقط توی صورتم می‌درخشید. بعد تصویر آغازین بالا آمد و فهمیدم این قرار نیست یک بازی ماجرایی نقاشی‌شده‌ی دیگر از Sierra باشد.

Dark Seed یک بازی ماجرایی پوینت‌اند‌کلیک از Cyberdreams است که در زمان حال می‌گذرد — آن موقع حال، امروز نوستالژی. شما در نقش Mike Dawson بازی می‌کنید، مردی که به خانه‌ای قدیمی نقل مکان می‌کند و به‌زودی می‌فهمد مشکلاتش کمی بزرگ‌تر از لوله‌های ترکیده است. بازی با دو دنیای موازی کار می‌کند: واقعیت عادی و به‌اصطلاح Dark World که از نظر بصری اقتباسی مستقیم از آثار H. R. Giger است. و من تا امروز Dark Seed را به همین چیز به یاد می‌آورم.

Giger — همان کسی که مسئول جلوه‌های بصری Alien بود — خودش گرافیک Dark World را طراحی کرد. برای زمان خودش چیزی بی‌سابقه بود. ساختارهای زیست‌مکانیکی، فضاهای تحریف‌شده، معماری‌ای شبیه یک موجود زنده. دنیای عادی عمداً کسل‌کننده و پیش‌پاافتاده است و این تضاد جواب می‌دهد. از نظر فنی، بازی از وضوح بالا استفاده می‌کرد که آن موقع استاندارد نبود و نتیجه تقریباً با هر چیز دیگری روی رایانه فرق داشت.

خود گیم‌پلی همان ماجراجویی کلاسیک دهه‌ی نود است — اشیا را جمع می‌کنید، ترکیبشان می‌کنید، با شخصیت‌ها حرف می‌زنید و در لحظه‌هایی می‌فهمید سه ساعت پیش یک چیز کلیدی را از قلم انداخته‌اید. Dark Seed یک محدودیت زمانی هم دارد: باید کارهای مشخصی را در روزهای مشخصی از بازی انجام دهید، وگرنه بازی تمام است. این امروز جالب به نظر می‌رسد، اما آن موقع یعنی آخر هفته‌ها را پای صفحه‌ی شروع دوباره می‌گذراندید. بازی را می‌شد بدون راهنما تمام کرد، اما صبر و یادداشت‌برداری دقیق می‌خواست.

چه چیزی بد پیر شده؟ کنترل‌ها سفت و خشک‌اند و معماهای کوله‌پشتی گاهی مرز خودسرانه بودن را رد می‌کنند. بعضی جهش‌های منطقی طوری‌اند که آدم از خودش می‌پرسد سازندگان بازی را روی آدم‌ها آزمایش کرده‌اند یا فقط روی همدیگر. و قهرمان — Mike Dawson — اسمش از یک کارمند واقعی Cyberdreams گرفته شده، که شوخی درون‌گروهی خوبی است، اما در غیر این صورت آدمی توخالی و بدون شخصیت متمایز است.

Dark Seed امروز به درد کسانی می‌خورد که می‌خواهند فضا را تجربه کنند، نه اکشن را. در اصل یک گالری تعاملی Giger است با بهانه‌ی یک بازی ماجرایی — و همین به‌تنهایی ارزش یک ساعت وقت شما را دارد. اگر فضای تاریک، کند و تا حدی خفقان‌آور و فشرده را دوست دارید و بدتان نمی‌آید بازی گاهی مثل رزین سفت شود و جلو نرود، از طریق مرورگرتان واردش شوید. فقط یادداشت بردارید. جدی می‌گویم.