Computer RISK

اگر کسی در سال 1989 می‌گفت قرار است بازی‌های رومیزی کلاسیک را روی رایانه بازی کنیم، احتمالاً ابرویی بالا می‌رفت. و با این حال اینجاست — نسخه رایانه‌ای RISK، بازی‌ای که در آن ارتش‌ها روی نقشه جهان با هم برخورد می‌کنند و یک حرکت فاصله میان پیروزی و شکست کامل است.

RISK در اساس بازی‌ای درباره قلمرو و برخورد ارتش‌هاست. جهان را میان خودتان تقسیم می‌کنید، یگان می‌سازید و می‌کوشید در قاره‌ها پیش بروید. هر نوبت به یک تصمیم ساده برمی‌گردد — مواضع مرزی‌ام را تقویت کنم یا ریسک حمله به همسایه را بپذیرم؟ روی کاغذ پیش‌پاافتاده، اما در عمل اغلب سرنوشت‌ساز.

نسخه رایانه‌ای اواخر دهه هشتاد دقیقاً طبق قوانین بازی رومیزی کار می‌کند. نقشه جهانی را می‌بینید که به مناطق تقسیم شده، یگان‌هایتان را می‌شمارید، تاس می‌اندازید — خب، رایانه برایتان می‌اندازد — و منتظر نتیجه می‌مانید. کنترل با اشاره و کلیک است، ساده و بی‌ترفند. بازی راهنمایتان می‌کند که چه کنید و حریفان هوش مصنوعی می‌کوشند حرکت‌هایتان را پیش‌بینی کنند. از نظر هوش مصنوعی نبوغی در کار نیست، اما برای بازی آن دوران معقول‌اند. بازی گاهی کش می‌آید، به‌ویژه در مراحل پایانی مسابقه که همه در قلمروهایشان سنگر گرفته‌اند و کسی جرئت حمله ندارد.

Computer RISK برای بسیاری از بازیکنان اولین راه بازی‌کردن یک بازی رومیزی کلاسیک بدون دوستان و بدون جای میز بود. کنجکاوی بود — RISK بدون استرس اجتماعی دیدن دقیق حریف چه حسی دارد؟ — و درعین‌حال راه‌حلی عملی. گرافیک ساده است، با معیارهای امروز تقریباً ابتدایی، چیزی چشمگیر یا خاص جذاب نیست. صدا؟ بیشتر یادآور صدا.

امروز مایه خنده است. آن را برای ارضای هوس RISK بازی نمی‌کنید — برای آن گزینه‌های بهتری هست. بازی‌اش می‌کنید تا ببینید بازی‌ها قبلاً چطور ساخته می‌شدند. در رترو جادویی هست، چیزی که امروز کمی کم است. بازمانده‌های فضای بازی رومیزی قدیمی، سادگی بدون جر و بحث دور میز. اگر چهل‌ساله‌اید و به یاد دارید همکلاسی‌هایتان آن موقع در سالن مدرسه سر RISK مغزشان را می‌خراندند، Computer RISK شما را به زمانی برمی‌گرداند که بازی‌کردن روی رایانه هنوز علمی‌تخیلی بود. حالا می‌توانید بدون خجالت کلیک کنید.