4-D Boxing

Four-dimensional boxing. Para maunawaan mo — ang laro ay tinatawag na 4-D Boxing at ang mga developer, na hindi natin alam ang mga pangalan, ay gustong gumawa ng boxing sa isang hyperdimension. Hindi nila talaga alam kung ano ang ibig sabihin nito, pero ang tunog nito ay nasa tamang uri ng nineties madness.

Ilunsad mo ang DOS at ang iyong boxer ay nakatayo sa ring. Ang layunin ay simple — talunin ang iyong kalaban, knock out siya. Kinokontrol mo ang iyong mga kamay, pinagsasama ang mga ataque, minsan kailangang mag-defend. Ang mechanics ay simple — jab dito, doon, pagkatapos combinations. Ang laro ay tumatakbo mula sa third-person perspective, ang boxing ay naglalaro bilang isang duel sa pagitan ng dalawang maliit na figure sa isang pixelated ring. Ang pamagat ay nangako ng ikaapat na dimensyon, pero hindi mo talaga nakikita ito sa graphics — ito ay boxing lang galing sa mid-eighties, wala nang iba, wala nang kulang.

Ang playability ay mahirap. Ang controls ay tumutugon ng maayos, nararamdaman mo ang pagkakaiba sa pagitan ng punch at combo, pero ang laro ay walang ideya kung paano bumuo ng momentum. Ang mga laban ay tumatagal ng magpapahaba habang ang iyong kalaban ay tumatakbo sa ring at sinusubukan mong umabot ang iyong palo. Walang saya dito, walang rhythm — puro nakakainis na pag-click at paghihintay. Ang graphics ay talagang nakakatawa, ang mga character ay kumikislap parang robotic puppets, at ang tunog? Talagang hindi sinisikap na tumunog na parang tunay na ring.

Noong 1991, ang ganitong uri ng experimentation ay kailangan. Ang laro ay nagsikap ng ibang bagay, hindi lang sumusunod sa classic sports sim, pero ang pagsubok sa ikaapat na dimensyon ay nananatili lamang sa pamagat. Hindi nito naging iconic, o cult classic na kung saan alaala ng isang tao. Gayunpaman, mayroon itong kakaibang kalidad ng isang fringe project — isang bagay sa pagitan ng vision at commercial failure.

Ngayon ko itong ginagalawan ng emulation para sa historical reasons — upang makita kung paano ang mga tao na walang marketing budget at walang oras para sa polish ay nag-isip tungkol sa mga bagay noong nineties. Ang boxing bilang genre ay hindi ang golden era ng emulation, pero ang 4-D Boxing ay higit pa sa isang curiosity na sulit na maranasan kung interesado ka kung paano ang sports games ay maaaring mabigong bumagsak. Ito ay eksaktong uri ng laro na kukunin mo mula sa archive at ilalagay pagkatapos ng limang minuto at sabihin: oo, ito ay boxing lang.