Dungeon Quest

Kapag unang napasok mo ang madilim na cavern ng Dungeon Quest nang walang kahit isang barya at dalawang troll na hahabol na sa iyo, napagtanto mo na ito hindi tungkol sa pagiging bayani. Ito ay tungkol lang sa pagkakatagal.

Ang Dungeon Quest ay isang minimalist RPG mula 1985 na tumatakbo sa MS-DOS sa text mode. Ikaw ay karaniwang isang set ng mga numero lamang — level, hit points, experience — na lumalakad sa pamamagitan ng procedurally generated caves at sinisikap na makolekta ang sapat na yaman upang bigyan ng kahulugan ang iyong pagkakaroon. Walang dialogue, walang kuwento. Mga cavern lang na makakamataay sa iyo, at ang kapangyarihan ng dice roll.

Ang gameplay ay nangyayari sa pamamagitan ng isang simpleng text interface. Pumapasok ka ng direksyon o command — attack, heal, search — at sinasabi sa iyo ng laro kung ano ang nangyari. Ang pagkikita ng enemy ay brutal: parehong nag-roll kayo, sino ang mas mataas ang panalo. Walang tactics o paghihintay sa tamang sandali. Ito ay purong gambling na may sword at shield. Habang lumipas ang panahon, ang iyong character ay nagiging mas malakas, ang better gear ay pinapabuti ang iyong odds ng survival, ngunit ang dice ang nagdedesisyon sa lahat. Kung ang iyong roll ay snake eyes, tapos ka na.

Ang ganitong sistema ay normal sa eighties, at ang mga tao ay okay lang dito dahil ang mga computer ay mabagal at ang memory ay napakahigpit. Ang Dungeon Quest ay isang snapshot mula sa era kung kailan ang isang laro ay maaaring maging walang iba kundi isang algorithm at mga numero. Ngayon ay parang dice sa puting papel, ngunit noon ito ay kalayaan — ikaw ay naglaro bilang pirate o wizard, sino man ang gusto mo, at bawat run ay iba.

Kung ano ang hindi lumaki ng maganda ay pangunahin ang limitadong interaction. Ang pag-grind ng parehong mga iniisip sa parehong lugar, ang kawalan ng anumang opsyon na sumasalamin sa mga numero — ito ay nagiging boring ng mabilis. Hindi mo ito mapaglalaban ng dalawang oras nang tuluy-tuloy. Ngunit maaari kang mawala sa loob nito sa ilang oras, lalo na kapag napagtanto mo kung gaano kaunti ang kailangan ng isang laro upang maging interesante.

Sino ang dapat maglaro nito ngayon? Pangunahin ang sinumang nais makita kung paano kalayo ang makakarating ng isang RPG nang walang graphics. O ang mga dice lovers na nais ng padarama ng kawalan ng sigurado at panganib. Maaari kang sumabak sa Dungeon Quest nang madali sa pamamagitan ng emulators sa browser. Hindi ito entertainment na may layunin — higit pa rito ay isang curiosity, isang artifact na nagpapaalala sa iyo kung gaano kadali ang mga laro at gaano kaunti pa rin ang nawawala upang gumana sa kanilang sariling panahon.